Op 17 augustus 1908 werd in Rotterdam Hans Marinus van Dokkum geboren. Van 1926 tot 1930 volgde hij zijn opleiding aan de Rijksnormaalschool voor Teekenonderwijzers in Amsterdam. In 1935 vestigde hij zich samen met zijn vrouw Rie in Utecht. Hij specialiseerde zich in de grafische technieken. Zo heeft hij vele etsen, lithografieën en linoleumsneden gemaakt. Hij drukte zijn werk op eigen persen, vaak in een beperkte oplage. Naast grafiek maakte hij ook schilderijen in olieverf en in aquarel. Zijn onderwerpen waren zeer divers, naast bloemen, landschappen en portretten heeft hij ook veel fantasieën naar thema gemaakt. Ook ontwierp hij veel ex libris. Men vindt werk van hem in collecties van het Rijksprentenkabinet, het Centraal Museum en het Utrechts Archief. Ook het Rijk kocht grafisch werk van hem aan. Hij was lid van verschillende schildersverenigingen, zoals Arti et Amicitae te Amsterdam, Genootschap Kunstliefde te Utrecht en A.K.G. de Ploegh te Amersfoort. Van 1948 tot 1972 was hij voorzitter van de Vereniging tot Bevordering van de Grafische Kunst ‘De Grafische’. Naast zijn carrière als beeldend kunstenaar was hij vele jaren actief als tekenleraar. Voor de Academie voor Beeldende Kunst te Maastricht en de Academie St. Joost te Breda was hij gecommitteerde voor het toekennen van prijzen aan eindexamenkandidaten. Zelf zou hem in 1987 de B.J. Kerkhofprijs voor zijn gehele oeuvre worden toegekend. Niet veel jaar later overleed hij op 24 januari 1995 op 86-jarige leeftijd in zijn woonplaats Utrecht. Samen met zijn vrouw heeft Hans lange tijd een monumentaal pand aan Sterrenburg 1 bewoond.